Er lag een pak sneeuw van enkele centimeters op de stoep voor de smalle telefoonwinkel. De rij klanten leek met de week langer te worden en kwam tot aan de bakkerij. Het zicht door het etalageraam werd belemmerd door de enorme hoeveelheid pakketten die zich binnen hadden opgestapeld. Door het venster van de deur kon ik nog net de eigenaar zien, staand in het midden van zijn zaak, scanner in de hand. De man groette niet, glimlachte nooit, sprak geen Nederlands en communiceerde met gebaren. Hij verkocht telefoonaccessoires, maar beheerde sinds het begin van het jaar ook het enige UPS-afhaalpunt in de wijk. Als ik er een pakje kwam halen dan werd het altijd maar ternauwernood gevonden. Er leek geen systeem te zitten in de manier waarop de post werd ontvangen, het werd gewoon neergelegd daar waar plaats was. De kartonnen dozen en enveloppen lagen van achter de toonbank tot in de hal voor de deur, en namen langzaam maar zeker de winkel over. Wanneer je aan de beurt was werd je telefoon uit je hand gegrist om de bestelinformatie te bekijken. Uiterst traag bewoog de man zich vervolgens tussen de verschillende stellingkasten en bestudeerde langdurig en onzeker enkele willekeurige etiketten. In de regel werd er pas wat gevonden als de klant voldoende had gewanhoopt.
Het land van de pakjesman is niet het mijne. Hij is gestrand op een eiland waar hij in zijn eentje woont. Zijn taal is er een die niemand begrijpt. Hij handelt in pakketten waarvan hij de inhoud niet kent. Hij overhandigt deze aan mensen waar hij niet mee kan praten. Zodra ze hebben wat ze willen, worden er bedankjes gemompeld die hij niet kan verstaan. Nooit wordt er een reddingsactie op touw gezet, nooit wordt er voor anker gegaan. Thuis worden de dozen geopend, wordt de inhoud verorberd, aangetrokken, in een stopcontact gestopt, aan een kind gegeven. Het karton wordt gevouwen en in containers gegooid. De zon gaat onder. De pakjesman verruilt zijn winkel voor een theehuis, en drinkt aan een tafel achterin een lege hoek zijn thee onder tl-buizen, zijn jas nog aan.
19 januari 2025
Lieneke Rietdijk 
Plaats een reactie