Het geschrevene

Meewind

Zon, eendenkuikens in de vijver, “Best of Both Worlds” op de oortjes; de neiging overviel me te gaan slalommen tussen de onderbroken strepen op het midden van het fietspad. Mijn hoofd barstte van de plannen en mijn fiets was snel. Meewind, maar dat ontdek je vaak pas op de weg terug. In Marioepol was diezelfde […]

Jonge takken

Zaterdag lagen ze al eenzaam klaar langs de weg. De wortels op een kluitje, bijeengehouden met jute, de jonge takken samengebonden. De Sint-Martinuskerk torende er op de achtergrond als een kalm wakend oog bovenuit. Kwetsbaar als embryo’s op een petrischaaltje was het op de koude stoep bibberend wachten op het grote plaatsen. Het lot in […]

Koude wind

Het was een heel gepriegel om elk van de tien vingertjes los van elkaar in de handschoentjes te krijgen. Telkens kropen er twee bij elkaar. We moesten er om lachen, maar het was nog vroeg en koud en mijn eigen vingertoppen trokken reeds wit weg. De riemen vastmaken om de voeten, de gordeltjes dichtklikken, de […]

Vuur

Ik kwam thuis met kampvuurhaar en zand in mijn schoenen. Met een washandje probeerde ik de kleverige marshmallowresten van de ijskoude vingertjes van Maira te boenen terwijl ze op de wc zat. Om de laatste honger te stillen kookte ik een paar eieren en bakte de overgebleven vegetarische hamburgers van de avond ervoor in een […]

Open veld

Ik was al een half uur aan het lopen toen ik bij een open veld kwam. Het lag aan de weg die door Sonsbeekpark voert en werd aan het einde begrensd door een stuk bos met hoge sparren. Het was een veld zonder nut. Er stond geen hek voor, er graasden geen koeien en het […]

Hardlopen

De paden in het bos waren verworden tot modderige beken. Vijftig mannen in sportkleding passeerden me. Ze liepen hard. De blubber zat tot op hun ruggen. Sommigen groetten wat opzichtig opgewekt, anderen maakten een grapje, er waren er ook bij die zo in ademnood zaten dat het overleven was geworden, de ogen op standje niks. […]

Jezelf zijn

Vandaag kwam de schoonmaakster kennismaken. Nog voordat ze zat vertelde ze ons waarom ze door haar vorige werkgever was ontslagen. Ze was graag zichzelf, en hield niet van kakkers. Gisteren had ze een antiek kastje kapot laten vallen bij een klant. Niet expres natuurlijk, maar de vrouw was wel verontwaardigd geweest. Dat vond ze jammer. […]

Roze koek

In het zitje naast me in de trein zat een man op leeftijd een roze koek uit een Tupperware bakje te eten, het chirurgische mondkapje onder de kin getrokken. Het was half negen ‘s avonds. Ik was uit eten geweest en de restaurants sloten vroeg. De man had de avond vermoedelijk doorgebracht bij vrienden, familie […]

Gedoogd

Het rook er naar paardenmest. De grond was drassig. De vrijplaats, in dit geval een stuk land waar kunstenaars woonden, lag ingeklemd tussen een deprimerende woonwijk en een industrieterrein. Creaties en bouwsels leken er net zo snel te woekeren als het metershoge onkruid waar ik doorheen banjerde. Overal waar ik keek roestige sculpturen, wonderlijke beelden, […]

Druiven

De druif en de blauweregen die afgelopen jaar bijna het loodje legden, hebben de graffiti op de Blauwe hoek alweer vrijwel bedekt. Vanaf het terras zag ik hoe in de verte, daar waar de Spijkerstraat uit het zicht raakt om uit te komen bij café Vrijdag, het laatste zonlicht van die dag de puien van […]

Laden…

Er is iets fout gegaan. Vernieuw de pagina en/of probeer het opnieuw.


Mijn blog volgen

Krijg nieuwe content direct in je mailbox.