School

Als een school vissen bewegen we ons, ieder op dezelfde afstand van elkaar, voort door de straten
en winkels. Alleen de neuzen staan niet dezelfde kant op. Soms merk ik, meestal in een Albert Heijn
of Kruidvat, dat ik op hele andere plekken beland dan ik wil belanden. Om te komen waar ik wil
komen speelt geluk of toeval soms ook een rol. Als zich al iemand in het gangpad van de pindakaas
bevindt, moet ik een andere weg zien te vinden en moet dan via de diepvriesproducten of
roddelbladen. Anderen bepalen mijn weg, en ik bepaal die weer voor de anderen.

Het zwemmen van vissen in scholen is een voorbeeld van zelforganisatie, lees ik op Wikipedia. Een
individu probeert steeds op dezelfde afstand te blijven van diegenen rondom hem. Hij is zich er niet
van bewust waar hij zelf is. Hij heeft ook geen idee van de totale structuur. Er ontbreken leiders en
slechts door toevalligheden verandert de zwemrichting.

Als je computer gehackt wordt door een nieuw virus, dat nog niet herkend wordt door je
antivirussoftware, is het meestal einde verhaal. Je zou nog onderdelen kunnen isoleren, als niet het
hele systeem geïnfecteerd is, maar door de onderdelen uit elkaar te trekken, sta je de onderlinge
samenwerking weer in de weg. Als laatste redmiddel kun je dan nog resetten naar de
fabrieksinstellingen. En dan ben je al je bestanden kwijt.

Ik heb eens een keer ontzettend dik gewonnen met Monopoly. Ik was zo ontzettend rijk dat ik er
vrijgevig van werd. Ik bood bijvoorbeeld, als een soort fooi, een medespeler Neude aan, gratis en
voor niks. Was helemaal in mijn nopjes met mezelf en mijn onbaatzuchtigheid. De andere spelers
eindigden arm als kerkratten, met straten zonder huizen. Er is een zak geld die we te verdelen
hebben. Heeft de ene veel, dan heeft de ander weinig en kan alleen nog zijn hand ophouden. De rijke
wordt de weldoener, de arme de bedelaar op straat zonder huis.

Het systeem is een gesloten cloud, waar we allemaal in onze open cubicles zitten, aan ons bureau
met laatjes met onze privépapieren er in, die we op slot doen met een sleuteltje dat we van de baas
hebben gekregen. En soms vertrekt er iemand en soms komt er weer iemand bij. Een geheel van
wisselende samenstelling. Wijzigt een vis bij toeval de koers een beetje, dan zal de rest een beetje
volgen. En zo belanden we uiteindelijk ergens in een verkeerd gangpad.

De klok van de Eusebius in Arnhem staat nog steeds stil, al meer dan negen weken. Haar gevoel voor
dramatiek stoort me.


13 mei 2020

Nb Volgen van de blogs kan ook. Klik onderaan op volgen en voer je mailadres in. Je krijgt dan bericht zodra er een nieuw stuk is geplaatst

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s