Druiven

De druif en de blauweregen die afgelopen jaar bijna het loodje legden, hebben de graffiti op de Blauwe hoek alweer vrijwel bedekt. Vanaf het terras zag ik hoe in de verte, daar waar de Spijkerstraat uit het zicht raakt om uit te komen bij café Vrijdag, het laatste zonlicht van die dag de puien van de herenhuizen aan de linkerzijde deed oplichten. De biertjes waren duurder geworden, maar smaakten goed. Zowel aan de overkant als aan onze kant waren vrijwel alle tafels bezet. Op de straten en stoepen was het een komen en gaan van het standaard publiek in het kwartier. Een jongen van de Modeacademie op een skateboard, dealertjes in geblindeerde BMW’s, een man van een jaar of zeventig strak in pak maar afgemaakt met felgekleurde sneakers, een hardop in zichzelf pratende dakloze, een echtpaar met een hond.

Het was de avond voor we op vakantie zouden gaan. De rode auto, die als afgiftedatum de vorige eeuw had en waarin isolatie, airco, stuurbekrachtiging en een fatsoenlijk werkende stereo ontbraken en waaraan ik juist daarom zo gehecht was, was een week ervoor geheel onverwachts tijdens een routinecontrole opgegeven. We hadden haar zachtjes moeten laten inslapen bij een sloper. De zoektocht naar een vervanger had naast een hoop stress ook een wonderlijke week opgeleverd, met vreemde omzwervingen en bijzondere ontmoetingen, waaronder die met een Geitenkampse überrelaxte garagehouder die zich kort geleden aan de rand van de Rosandepolder had gevestigd en daar in bijna volmaakte stilte aan zijn wagens sleutelde, inclusief zwembad in het gras achter de werkplaats en uitzicht op de polder en op een kameel die de naam Samantha droeg.

Met de nieuwe tweedehands, en eveneens beste auto die we ooit bezaten, reden we uiteindelijk naar de Auvergne. Daar bewonen we nu, in een dun bevolkt bergachtig gebied met uitgestorven wegen, bossen, beekjes en ruïnes, tijdelijk een stacaravan op veld E. De buren zijn ons onbekend en gesprekjes over het weer voeren we op het grindpad onderweg naar de receptie. We picknicken bij de waterval, zwemmen in het meer en bouwen dammetjes in de rivier. Onze boodschappen doen we bij de Carrefour om de hoek, slechts een kwartiertje rijden. De biertjes zijn hier net zo duur en smaken wat flauwtjes, maar de druiven maken weer eens veel goed.

22 augustus 2021

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s