Lieneke Rietdijk

korte stukken, columns en blogs


Geen categorie

  • Stralend

    Ik ben de zon waar alles omheen beweegt. Af en toe stopt het draaien, verschijnt er groen licht in een scherm en klinkt een indringend gezoem. Een elektrisch zaagje dat met zijn punt in mijn huid boort, denkt mijn hoofd, voelt mijn borst. Snel wis ik het beeld en vervang het door een ander, zoals Continue reading

  • Elders

    Op de bank naast het kerkje op de heuvel die uitkijkt op het ziekenhuis, keek ik naar de vijfde etage waar zich kamer B25B bevindt. De ramen weerspiegelden bewolkte lucht. Het Rijnstate is een betonnen bouwsel omringd door een zee van parkeerplaatsen en toegangswegen. Het pretendeert op geen enkele manier op te willen gaan in Continue reading

  • Wolven

    Vanochtend fietste ik langs het ziekenhuis. Ik was ermee bevriend geraakt ergens de afgelopen vijf maanden. Dinsdag hadden ze mijn laatste infuus ingebracht. Zestien keer was ik geprikt sinds februari. Links, rechts, links, rechts, om de aderen een beetje te sparen. Om het te vieren had ik koekjes getrakteerd, maar de vrouw die naast me zat Continue reading

  • De Lachende Dokter

    Drie dokters met een laptop voor zich keken me aan. Twee chirurgen en een oncoloog. Paul zat naast me. We mochten vragen stellen. Ik stelde vragen, maar de antwoorden lagen vast. Zij waren de wetenden, en als ik niet zou luisteren dan was ik overgeleverd aan kansberekening. ‘Maar’, vroeg de oncoloog aan het einde van het consult, Continue reading

  • Buitenland

    Ik fietste door iemands buitenland. De man die ik passeerde liet zijn benen rusten op de picknicktafel waaraan hij zat. Voor hem een thermoskan koffie, achter hem zijn vrachtwagen met vreemd nummerbord. Het was nog rustig op de parkeerplaats van het Shelltankstation tussen Arnhem en Nijmegen. Hij was de enige. Ik was onderweg naar mijn Continue reading

  • Waterval

    Toen ik op vrijdagnacht thuiskwam en mijn fiets in de schuur zette in de tuin achter mijn huis, klonk het geraas van een waterval. Het geluid was constant en bracht meteen een diepe rust, zelfs nadat mijn verstand me er al snel op wees dat het afkomstig was van de nabijgelegen snelweg. Ik besloot mezelf Continue reading

  • Meewind

    Zon, eendenkuikens in de vijver, “Best of Both Worlds” op de oortjes; de neiging overviel me te gaan slalommen tussen de onderbroken strepen op het midden van het fietspad. Mijn hoofd barstte van de plannen en mijn fiets was snel. Meewind, maar dat ontdek je vaak pas op de weg terug. In Marioepol was diezelfde Continue reading

  • Jonge takken

    Zaterdag lagen ze al eenzaam klaar langs de weg. De wortels op een kluitje, bijeengehouden met jute, de jonge takken samengebonden. De Sint-Martinuskerk torende er op de achtergrond als een kalm wakend oog bovenuit. Kwetsbaar als embryo’s op een petrischaaltje was het op de koude stoep bibberend wachten op het grote plaatsen. Het lot in Continue reading

  • Koude wind

    Het was een heel gepriegel om elk van de tien vingertjes los van elkaar in de handschoentjes te krijgen. Telkens kropen er twee bij elkaar. We moesten er om lachen, maar het was nog vroeg en koud en mijn eigen vingertoppen trokken reeds wit weg. De riemen vastmaken om de voeten, de gordeltjes dichtklikken, de Continue reading

  • Vuur

    Ik kwam thuis met kampvuurhaar en zand in mijn schoenen. Met een washandje probeerde ik de kleverige marshmallowresten van de ijskoude vingertjes van Maira te boenen terwijl ze op de wc zat. Om de laatste honger te stillen kookte ik een paar eieren en bakte de overgebleven vegetarische hamburgers van de avond ervoor in een Continue reading