#arnhem
-
Intocht
We waren op tijd gegaan zodat we goed zicht zouden hebben op de Rijn, waar de boot aan zou meren. Onze dochter had een diadeem in haar haren met daarop een sinterklaasmutsje dat ik had gekocht bij de HEMA. De pietenmuts, ook van de HEMA, had ze niet op gewild, hij zat te strak. De Continue reading
-
Braakliggend
Op weg naar elders was ik per ongeluk getuige van een moment. De door vuur vernietigde historische gevels in de binnenstad van Arnhem werden gesloopt. Er waren een journalist en een fotograaf, mannen met helmen, en een paar ambtenaren in kleding voor gelegenheden. Ze betraden het rampgebied achter de hekken op de Jansstraat. Ik kon Continue reading
-
Meewind
Zon, eendenkuikens in de vijver, “Best of Both Worlds” op de oortjes; de neiging overviel me te gaan slalommen tussen de onderbroken strepen op het midden van het fietspad. Mijn hoofd barstte van de plannen en mijn fiets was snel. Meewind, maar dat ontdek je vaak pas op de weg terug. In Marioepol was diezelfde Continue reading
-
Jonge takken
Zaterdag lagen ze al eenzaam klaar langs de weg. De wortels op een kluitje, bijeengehouden met jute, de jonge takken samengebonden. De Sint-Martinuskerk torende er op de achtergrond als een kalm wakend oog bovenuit. Kwetsbaar als embryo’s op een petrischaaltje was het op de koude stoep bibberend wachten op het grote plaatsen. Het lot in Continue reading
-
Mega Zomerkermis
Op de Arnhemse Mega Zomerkermis namen we een megafrietje. Het zat in een puntzak. De eerste frietjes hadden dus de volle laag mayo gekregen, en de onderste frietjes moesten het zonder doen. Aan een smoezelige picknicktafel, die op het parkeerterrein van het Gelredome geplaatst was, aten we ze in stilte op. Voor ons zweefden gekleurde Continue reading
-
Weg
Op zaterdag reden we weg, de wijk uit. En toen ook maar meteen weer de stad. Het was flink koud en miezerde. We gingen hoogwater kijken bij Nijmegen. De Waal was op plekken bijna zo angstaanjagend breed als de Mehkong kan zijn. Ooit zat ik vast op die Mehkong, op een met motor aangedreven kano Continue reading
-
Gekras
In de winter vriest alle buitenkant eraf. Het lage licht legt schaduwen die groeven en lijnen kerven. Bomen lijken schriel, en tussen hun kale takken is het zicht op grauwe huizen en natte daken. De kikkers in de vijvers slapen in diepe rust op de bodem. Beukennoten en kastanjes zijn verstopt in donkere holen van Continue reading
-
Nepsneeuw
Het was een uur of zes op een koude avond en de maan scheen. De straten van Klarendal waren rustig, de stoepen leeg. Iedereen op weg, wij alleen met alle tijd. Maira had zich genesteld in het wandelwagentje voor me – maillot, joggingbroek, trui, hoodie, winterjas en rode regenlaarzen aan, dikke wintermuts op. De wanten Continue reading
-
Van het pad af
Naar buiten. Het is koud, ik heb een muts op. In het Musispark, dat eigenlijk meer een perk tussen drukke verkeersaders is, besluit ik de stad te ontvluchten en de oude brug over de Rijn te nemen. Ik snotter nog na van de derde flinke verkoudheid sinds september. Het geluid van auto’s is alles overstemmend. Continue reading
-
Blauw schijnsel
Tegen half tien ’s avonds liep ik vanaf station Velperpoort naar huis. Ik nam de Driekoningenstraat en liep snel, alhoewel ik me in het Spijkerkwartier eigenlijk nooit echt onveilig voel alleen. Al voor ik de hoek naar de Spijkerstraat omsloeg, zag ik het blauwe schijnsel van wat de zwaailichten van een ambulance verderop bleken. Overal Continue reading
Lieneke Rietdijk 