Het resusaapje zal het wel weer moeten gaan oplossen. Het is altijd de klos. Toen we een hiv-medicijn zochten, als we malaria of MS onderzoeken, en nu weer bij het testen van een vaccin. Komt omdat ze zoveel lijken op mensen, en zo makkelijk gevangen te houden zijn. Het aapje wordt gedwongen zich op te Continue reading

Als een school vissen bewegen we ons, ieder op dezelfde afstand van elkaar, voort door de stratenen winkels. Alleen de neuzen staan niet dezelfde kant op. Soms merk ik, meestal in een Albert Heijnof Kruidvat, dat ik op hele andere plekken beland dan ik wil belanden. Om te komen waar ik wilkomen speelt geluk of Continue reading

Een vriend en ik hadden het trots over hoe we vroeger door weer en wind naar de middelbare school fietsten. Dat we nooit met de bus mochten en ook nooit gebracht werden. Zelfs niet als het twintig graden vroor en we windkracht twaalf tegen hadden. Regelmatig glipte tijdens het fietsen de afgeladen schooltas onder de Continue reading

Beestjes, zei ze, en keek me vragend aan. Wil je beestjes zien? zei ik. Kom maar. Ik nam haar mee achterin de tuin en liet haar de mieren zien, hoe ze druk in de weer waren rondom hun huisje in de grond, er in en uitliepen en eten gingen halen tussen de stengels van de Continue reading

Bijna elke dag een strak blauwe lucht. Net als toen ik klein was, en we in de zomer naar het buitenbad mochten. Slechts een paar keer per dag het geronk van een vliegtuig. Er zijn ook veel blij kwetterende en nestelende vogels. Ik ben vaak buiten. We maken ouderwets fietstochtjes, en gaan wandelen in Klarenbeek Continue reading

De Paus gaf de gelovigen op 27 maart in verband met Corona een extra kans op kwijtschelding van hun schulden. Je kon als katholiek maar liefst aanspraak maken op een volle aflaat, en dat ook nog eens via livestream. De Paus had moeite de gouden monstrans het hele eind te tillen en recht te houden, Continue reading

Ik wilde een open plek in onze diepe bostuin op het noorden. Er moest een half rondje gras komen, voor onze dochter om op te spelen in de zon, tussen madeliefjes. Voor ik het gras kon leggen was het nodig de grond vrij te maken van onkruid en worteltjes. Aanvankelijk ging het schoffelen voorspoedig. Alles Continue reading

Een paar straten van hier zit Bar l’Amérique, een gesloten café met vergeelde vitrages voor de ramen, waar sinds het overlijden van de eigenaar in 1994 op verzoek van zijn dochter niets meer veranderd is. Als je naar binnen kijkt, zie je de donkerrode barkrukken nog lonken, onder een dikke laag stof. Eens per week Continue reading