Geen categorie
-
Open veld
Ik was al een half uur aan het lopen toen ik bij een open veld kwam. Het lag aan de weg die door Sonsbeekpark voert en werd aan het einde begrensd door een stuk bos met hoge sparren. Het was een veld zonder nut. Er stond geen hek voor, er graasden geen koeien en het Continue reading
-
Hardlopen
De paden in het bos waren verworden tot modderige beken. Vijftig mannen in sportkleding passeerden me. Ze liepen hard. De blubber zat tot op hun ruggen. Sommigen groetten wat opzichtig opgewekt, anderen maakten een grapje, er waren er ook bij die zo in ademnood zaten dat het overleven was geworden, de ogen op standje niks. Continue reading
-
Jezelf zijn
Vandaag kwam de schoonmaakster kennismaken. Nog voordat ze zat vertelde ze ons waarom ze door haar vorige werkgever was ontslagen. Ze was graag zichzelf, en hield niet van kakkers. Gisteren had ze een antiek kastje kapot laten vallen bij een klant. Niet expres natuurlijk, maar de vrouw was wel verontwaardigd geweest. Dat vond ze jammer. Continue reading
-
Roze koek
In het zitje naast me in de trein zat een man op leeftijd een roze koek uit een Tupperware bakje te eten, het chirurgische mondkapje onder de kin getrokken. Het was half negen ‘s avonds. Ik was uit eten geweest en de restaurants sloten vroeg. De man had de avond vermoedelijk doorgebracht bij vrienden, familie Continue reading
-
Gedoogd
Het rook er naar paardenmest. De grond was drassig. De vrijplaats, in dit geval een stuk land waar kunstenaars woonden, lag ingeklemd tussen een deprimerende woonwijk en een industrieterrein. Creaties en bouwsels leken er net zo snel te woekeren als het metershoge onkruid waar ik doorheen banjerde. Overal waar ik keek roestige sculpturen, wonderlijke beelden, Continue reading
-
Druiven
De druif en de blauweregen die afgelopen jaar bijna het loodje legden, hebben de graffiti op de Blauwe hoek alweer vrijwel bedekt. Vanaf het terras zag ik hoe in de verte, daar waar de Spijkerstraat uit het zicht raakt om uit te komen bij café Vrijdag, het laatste zonlicht van die dag de puien van Continue reading
-
Mega Zomerkermis
Op de Arnhemse Mega Zomerkermis namen we een megafrietje. Het zat in een puntzak. De eerste frietjes hadden dus de volle laag mayo gekregen, en de onderste frietjes moesten het zonder doen. Aan een smoezelige picknicktafel, die op het parkeerterrein van het Gelredome geplaatst was, aten we ze in stilte op. Voor ons zweefden gekleurde Continue reading
-
Zeekoe
In het ondiepe water beneden me zwom een zwerfkei. De enorme langwerpige steen, waaraan zich rondom groene sedimenten hadden gehecht, was aan een uiteinde afgeplat en in het andere uiteinde ontwaarde ik een neus en een gelukzalige glimlach. Het was een zeekoe. Volkomen tevreden draaide het rondjes om zijn as. Het zwom onder de brug Continue reading
-
Bochten
We bespraken onze levens, een middelbare schoolvriend en ik. Het verloop ervan sinds we eindexamen hadden gedaan. De hoeveelheid bochten in de verschillende paden die we tot dusverre afgelegd hadden riep frustratie op. Was het niet zoveel makkelijker geweest als we in een mooie rechte lijn, stap voor stap, onze doelen bereikt hadden. In de Continue reading
-
Stad
Het enige terras waar ik op had willen zitten was er niet. De koffiebar was onverwachts nog steeds ‘to go’. Dus dronk ik mijn koffie in een papieren bekertje op een stoepje naast het zompige grasveld aan de overkant. Geen tafel, geen krant, geen zon en geen rust. De koffie was op voor ik er Continue reading
Lieneke Rietdijk 