Geen categorie
-
Van het pad af
Naar buiten. Het is koud, ik heb een muts op. In het Musispark, dat eigenlijk meer een perk tussen drukke verkeersaders is, besluit ik de stad te ontvluchten en de oude brug over de Rijn te nemen. Ik snotter nog na van de derde flinke verkoudheid sinds september. Het geluid van auto’s is alles overstemmend. Continue reading
-
Blauw schijnsel
Tegen half tien ’s avonds liep ik vanaf station Velperpoort naar huis. Ik nam de Driekoningenstraat en liep snel, alhoewel ik me in het Spijkerkwartier eigenlijk nooit echt onveilig voel alleen. Al voor ik de hoek naar de Spijkerstraat omsloeg, zag ik het blauwe schijnsel van wat de zwaailichten van een ambulance verderop bleken. Overal Continue reading
-
Verdwijnen
Toen ik elf jaar was had ik geen vrienden. Niemand wist dat en omdat ik me ervoor schaamde mocht niemand het weten. Ik deed alsof alles normaal was. Ik ging fietsen, ik liet de hond van de buren uit en ik ging naar de kermis. In mijn eentje ging ik in de parachuutjes. Ze hadden Continue reading
-
Gedachteloos
Ed probeert gedachten op te slaan. Door ze op te schrijven op blaadjes. Zoals de gedachte dat hij Alan Rickman een goede acteur vindt, en dat deze dood is. Hij probeert zo zijn verstand vast te houden. Hij heeft Alzheimer, wordt verteld in het tv-programma ‘Thuis op Zuid’. Ik probeer mijn gedachten al jaren te Continue reading
-
Het kleine huisje en het grote weten
We waren uit logeren, vlakbij wat vroeger de Zuiderzee was. Daar waar honderd jaar geleden de duinen lagen, zie je nu weilanden en bossen. ‘s Avonds maakte ik voor het slapen gaan een korte wandeling op de nog warme aarde en liep langs een klein huisje aan de bosrand. De zon ging onder, het oranje Continue reading
-
Flipje
In Oosterhout stond een jamfabriek. Een oude mevrouw, bezocht door een collega, had er vroeger gewerkt. Ze had er goede herinneringen aan, vertelde de collega tijdens de online dagstart. Het verhaal dwaalde al snel af naar Flipje, en vervolgens naar spugen in jam en plassen in potten augurken, wat in de fabrieken schijnt te gebeuren. Continue reading
-
Chips
Ik moest chips. Had het de hele dag al uitgesteld en nu kon het niet meer wachten. Ik ging naar de Coöp achter de Steenstraat. Bij de ingang zat een dakloze op de grond. Een lange mevrouw in bloemetjesjurk was met hem in gesprek. Ik vroeg me af waarover ze het hadden. Ik praat ook Continue reading
-
Kwaken
Aan het einde van een warme middag ging ik kikkers luisteren in een van de binnentuinen van het Spijkerkwartier. Ik nam Maira mee. ‘Kiekers? Kiekers kijken?’, vroeg ze. Ja, kiekers kijken. De zon stond al wat lager, maar het was nog mooi licht. We liepen een steegje in en onder een poortje door. Een enorm Continue reading
-
Slaap niet
Vandaag de versnelling non-stop in stand één. Het zien te redden op het allerlaatste streepje van de batterij. In een laatste poging nog wat extra energie op te doen mocht ik in mijn eentje de stad in, naar de boekhandel en de bibliotheek. Het plastic Albert Heijnmandje dat ik in de bibliotheek verplicht moest dragen, Continue reading
-
In mijn kielzog
Mijn vader heeft oude familiefoto’s gedigitaliseerd. Foto’s van mijn overgrootvader in 1918 in een legerbarak, en op het strand, ergens in 1930, mijn overgrootouders volledig gekleed, mijn opa in een soort wollen zwempak ernaast. Ik zag in hen trekken van mijn vader terug. In de glimlach van mijn jonge en ferme oma, die verder in Continue reading
Lieneke Rietdijk 