Lieneke Rietdijk

korte stukken, columns en blogs

  • Semi-naakt

    De Daudebardia rufa is een slakkensoort die een slakkenhuis op zijn rug heeft dat lachwekkend klein is. Hij behoort dan ook tot de semi-naakten; niet echt bloot maar aan zijn huisje heeft hij niets. Rolde hij er zich als babyslakje nog fijn in op, van de een op de andere dag haalt hij zijn glibberige… Lees verder

    , , , , , , ,

  • Van het pad af

    Naar buiten. Het is koud, ik heb een muts op. In het Musispark, dat eigenlijk meer een perk tussen drukke verkeersaders is, besluit ik de stad te ontvluchten en de oude brug over de Rijn te nemen. Ik snotter nog na van de derde flinke verkoudheid sinds september. Het geluid van auto’s is alles overstemmend.… Lees verder

    , , , , ,

  • Blauw schijnsel

    Tegen half tien ’s avonds liep ik vanaf station Velperpoort naar huis. Ik nam de Driekoningenstraat en liep snel, alhoewel ik me in het Spijkerkwartier eigenlijk nooit echt onveilig voel alleen. Al voor ik de hoek naar de Spijkerstraat omsloeg, zag ik het blauwe schijnsel van wat de zwaailichten van een ambulance verderop bleken. Overal… Lees verder

    , ,

  • Verdwijnen

    Toen ik elf jaar was had ik geen vrienden. Niemand wist dat en omdat ik me ervoor schaamde mocht niemand het weten. Ik deed alsof alles normaal was. Ik ging fietsen, ik liet de hond van de buren uit en ik ging naar de kermis. In mijn eentje ging ik in de parachuutjes. Ze hadden… Lees verder

    , , , , ,

  • Gedachteloos

    Ed probeert gedachten op te slaan. Door ze op te schrijven op blaadjes. Zoals de gedachte dat hij Alan Rickman een goede acteur vindt, en dat deze dood is. Hij probeert zo zijn verstand vast te houden. Hij heeft Alzheimer, wordt verteld in het tv-programma ‘Thuis op Zuid’. Ik probeer mijn gedachten al jaren te… Lees verder

  • Het kleine huisje en het grote weten

    We waren uit logeren, vlakbij wat vroeger de Zuiderzee was. Daar waar honderd jaar geleden de duinen lagen, zie je nu weilanden en bossen. ‘s Avonds maakte ik voor het slapen gaan een korte wandeling op de nog warme aarde en liep langs een klein huisje aan de bosrand. De zon ging onder, het oranje… Lees verder

    , , , , ,

  • Flipje

    In Oosterhout stond een jamfabriek. Een oude mevrouw, bezocht door een collega, had er vroeger gewerkt. Ze had er goede herinneringen aan, vertelde de collega tijdens de online dagstart. Het verhaal dwaalde al snel af naar Flipje, en vervolgens naar spugen in jam en plassen in potten augurken, wat in de fabrieken schijnt te gebeuren.… Lees verder

  • Chips

    Ik moest chips. Had het de hele dag al uitgesteld en nu kon het niet meer wachten. Ik ging naar de Coöp achter de Steenstraat. Bij de ingang zat een dakloze op de grond. Een lange mevrouw in bloemetjesjurk was met hem in gesprek. Ik vroeg me af waarover ze het hadden. Ik praat ook… Lees verder

  • Kwaken

    Aan het einde van een warme middag ging ik kikkers luisteren in een van de binnentuinen van het Spijkerkwartier. Ik nam Maira mee. ‘Kiekers? Kiekers kijken?’, vroeg ze. Ja, kiekers kijken. De zon stond al wat lager, maar het was nog mooi licht. We liepen een steegje in en onder een poortje door. Een enorm… Lees verder

  • Slaap niet

    Vandaag de versnelling non-stop in stand één. Het zien te redden op het allerlaatste streepje van de batterij. In een laatste poging nog wat extra energie op te doen mocht ik in mijn eentje de stad in, naar de boekhandel en de bibliotheek. Het plastic Albert Heijnmandje dat ik in de bibliotheek verplicht moest dragen,… Lees verder